ผมเพิ่งออกจากเบนนี่ส์น่ะ
ใกล้ถึงบ้านแล้ว
คุณอยู่ไหนน่ะ เดี๋ยวผมไปรับ
เฮอะ ผมยังไม่ได้บอกเลยนะว่าผมเมาน่ะ
เหอะๆ. ฮัลโหล?
ยังอยู่รึเปล่า?
โอเค.
โอ้ว!
เวรเอ๊ย!
ชิบหายแล้ว...
ค..คุณเป็นไรมั้ย?
นี่ครั้งที่ห้าของปีแล้วนา..
ไปกี่ตัวล่ะเนี่ย...
กี่ปีกี่ชาติก็ไม่ยอมทำรั้วกั้นซะที
มันไปทางไหนล่ะ?
อะไรนะครับ?
กวางน่ะค่ะ.
มันไปทางไหน?
อ๋อ เอ่อ...
ผ.ผมว่า ทางนู้นครับ.
โอ้ แย่ชะมัด.
คุณไม่เป็นไรนะ?
ครับ สบายดี.
แค่ตกใจนิดหน่อยน่ะครับ.
เฮ้ ชั้นเพิ่งซื้อมือถือมาใหม่แน่ะ.
เดี๋ยวโทรเรียกตำรวจให้นะ.
ม้าย ไม่เป็นไรจริงๆครับ.
ผม เอ้อ...
เค้ากำลังมาน่ะครับ.
เดี๋ยวโทรให้น่า.
สารวัตรน่ะเพื่อนชั้น.
ไม่เป็นไรจริงๆครับ ไม่ต้องก็ได้.
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่มีปัญหา.
อยากลองใช้ซักหน่อยน่ะ ยังไม่เคยใช้เลย.
บ้านชั้นอยู่บนเนินเขาน่ะ.
ไปรอก่อนก็ได้นะ ตามสบายเลย.
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมาก ผมบอกเค้าว่าจะรออยู่ที่นี่น่ะ.
ค่า แจ้งอุบัติเหตุรถชนกวางน่ะค่ะ...
หนวดยังติดอยู่เลย.
ครับ?
ไฟหน้าไม่เจ๊งนี่.
ผมว่าคุณเอาเข่าออกจากที่นั่งดีกว่า.
เจ็บตรงไหนรึเปล่า?
เห..ไม่ครับ.
กินเหล้ามารึเปล่า?
ไม่ครับ.
ขอตรวจใบขับขี่กับทะเบียนรถด้วย.
ได้ครับ.
พอดีว่าใบขับขี่ไม่อยู่กับผมน่ะ.
สงสัยลืมทิ้งไว้ที่บ้าน.
ขับรถไม่พกใบขับขี่มันผิดกฏหมายนะคุณ.
ผมมีครับ.
ก็แค่--ลืมไว้.
ช่างมันเถอะ.
แจ็ค เลวิน?
เลอวีน.
เลอวีน?
คุณเป็นเจ้าของรถใช่มั้ย?
ใช่ครับ.
เอาล่ะคุณเลวิน ช่วยลงมาตรวจแอลกอฮอล์ด้วยได้มั้ย?
ผมขอตรวจสัมปชัญญะท่าจะดีกว่า.
ก็แล้วแต่คุณ.
ลงมาจากรถด้วย.
สู้ตายโว้ย..กูทำได้น่า
มายืนนี่.
ท่องเอบีซีกลับหลัง.
อืม...
เอาเลย.
แซด-วาย-เอ็กซ์-ดับบลิว-วี-ยู-ที...
เอ่อม...
เอส-อาร์-คิว...
พี-โอ-เอ็น-เอ็ม-แอล-เค-เจ-ไอ-เอช...
จะให้เดินบนเส้นตรงด้วยมั้ย?
ไม่ล่ะ คงไม่จำเป็น.
โอเค.
รอตรงนี้.
คุณเลอไวน์...
ใบขับขี่คุณถูกยึดเมื่อสามเดือนที่แล้ว...
ข้อหาเมาแล้วขับ.
ผมต้องคุมตัวคุณ แล้วก็รถคุณไว้ด้วย.
โอ้..ไม่เอาน่า ไม่เอารถ.
หันหลัง วางมือบนฝากระโปรง.
เดี๋ยวนี้.
โทษทีเรื่องที่มัดนะ.
กุญแจมือหมดพอดี.
ในกระโปรงหลังนั่นอะไร?
ไหนล่ะหมายค้น ถ้าจะดูน่ะ.
ผมรู้กฏหมายนะ.
อ้อเรอะ?
งั้นก็คงรู้เรื่องกฏ "ในกรณีฉุกเฉิน" น่ะสิ?
ไม่มีอะไรหรอกน่า ก็แค่พวกของเก่าๆน่ะ.
ไหน?
ไอ้โรคจิต.
ผม...
นายคิดว่าไม่ได้ยิง...
ก็เจื๋อนทิ้งเลยเหรอวะ?
เจื๋อน?
ไหนล่ะ เขากวางอยู่ไหน?
นี่ยังไม่ถึงฤดูล่าเลยนะเว้ย.
คือ ผมว่าปล่อยไปก็เสียดายของน่ะครับ.
ตูรู้ว่าขายได้ราคาดีแต่..พระเจ้า.
มันเละๆน่ะครับ.
ผมว่า คุณอย่าดูเล..--
ตูถามเอ็งเหรอ?
ห่อไว้ซะอย่างดีเลยนะมึง.
เช็ดโด้!
วอ.1 เรียก ได้ยินมั้ย.
ว่ามาเลย จอร์จ.
อุบัติเหตุใต้สะพานไม่ใช่กวาง เป็นผู้ชาย.
ย้ำ ผู้ชาย.
แจ้งให้ญาติทราบด้วย...
ชื่อ แอรอน ลิวอิส.
ล ลิง,สระอิ,ว แหวน อ อ่าง,สระอิ,ส เสือ.
คนขับอยู่ในความควบคุม. ขอหน่วยช่วยเหลือด้วย
โอ้โห เหนื่อยแย่เลยคุณคืนนี้.
เดี๋ยวจะเรียกให้ รอก่อนนะ.
นายมีสิทธ์ที่จะไม่พูด.
ทุกอย่างที่นายพูดจะนำไปใช้ในชั้นศาล.
นายมีสิทธ์ที่จะจ้างทนาย.
ขอไม่ใช้สิทธ์นั้นเดี๋ยวนี้ครับ.
อะไรนะ?
ผมไม่จ้างทนาย.
ฟังจนเอียนแล้ว.
เออดี, หนที่สามแล้วเนี่ย.
ตูก็เบื่อตัวเองเหมือนกัน.
เขยิบตูดหน่อย มีสมาชิกใหม่.
ชั้นมาก่อนนะยะ.
นี่ไม่ใช่แท็กซี่นะ.
หุบปาก แล้วก็เขยิบตูดเข้าไป.
ก็เห็นอยู่ว่าไม่มีที่ให้เขยิบ.
ทำไมไม่ให้นั่งหน้าล่ะยะ?
ย้ายเดี๋ยวนี้เลย.
ชั้นจะให้เค้านั่งตรงนี้ เขยิบไป.
ดั๊ฟฟี่ เขยิบตูดหน่อยดิ?
เว้นที่ไว้ด้วย.
พยายามอยู่ย่ะ.
เฟ็ดชิท!
ดั๊ฟฟี่ มาเร็ว!!!
โอ้ว!
แฟรงค์?!
อ๊ะ..คุณน่ะเอง.
คุณเห็นผัวชั้นมั้ยคะ?
ชั้นบอกให้เค้าไปดูกวางให้หน่อย.
ชั้นต้องตามหาเค้าให้เจอ.
ช่วยชั้นหน่อยนะ?
คือ..ผมต้องกลับบ้านแล้วน่ะครับ.
นะคะ..? มันเลวร้ายมากเลย...
แฟรงค์?
โอ้วว.
ผม..ม..ไม่เป็นไร.
แฟรงค์!
แฟรงค์, คุณอยู่ไหนน่ะ?
เป็นไปไม่ได้.
เกิดอะไรขึ้นน่ะครับ?
สารวัตร, เอ่อม...
การ์วีย์โทรมา.
ลูกคนเดียวของชั้น...
ถูกรถชน.
เค้าเพิ่งโทรมาเหรอครับ?
เพิ่งโทรตอนชั้นเพิ่งถึงบ้าน...
ประมาณ..ไม่กี่นาที ตอนชั้นขับรถไปจากคุณ.
แก...
อย่าขยับ!
ถองหลังมาครับ, คุณผู้หญิง.
ชั้นพยายามจะช่วยแก.
ม..มันเป็นอุบัติเหตุ.
คุณผู้หญิง, ถอยออกมาครับ.
กวางพ่อมึงน่ะเซ่ะ!
มันเกิดขึ้นเร็วมากเลย..
ให้ผมจัดการเองครับ คุณ..!
แกเมาใช่มั้ย?
ผ..ผมขอโทษ.
คุณ คุณ!
กูจะฆ่ามึง! กูจะฆ่ามึง!
ใจเย็นก่อนครับ!
กูจะฆ่ามึง!
โอ้วว! อ้าาา!
อูยย.
เห? เหออ?
อย่าขยับ!
แกต้องชดใช้...
กับสิ่งที่แกทำ กับลูกสาวชั้น.
ลูกสาว?
ไอ้พวกเวรเอ๊ย!
-ข้าหวังว่าเอ็งจะทำได้นะ, ทิมมี่. -ไอ้บ้า.
เบาไอ้เพลงห่าจิกนั่นหน่อยดิวะ.
หุบปากไปเลย.
เอ็งเอาไรมาน่ะ?
เออ, มึงดูให้ดีๆ.
อั๊งง, อ๋าาห์~...
โอ้วว, เอิ้ววว~...
อาาา, อ่าาา, อ้าาาา, อ๊าาาห์~...
โอ้วว, โอ้วว, โอ้วววว~~...
อะไรมึงน่ะ?
พร้อมม้ายย?
เจี๊ยกกรู้ววว!
กร๊ากกก ฮ่าๆๆๆ!
กูคือบร๊ะห์จ้าวห์.
ใช้ได้นี่มึง.
ถ้าไม่ถือว่าเป็นอันแรก ที่แม่งปาโดนน่ะนะ.
หุบปากเลย..ไอ้เวร.
ไหนอ่ะหนังสือ?
มึงจะเผาหนังสือรึไง?
เล่มหนาขนาดนี้หมดต้นไม้ไปกี่ต้นห้ะ.
โลกร้อนตายห่าพอดี.
โอเค ถ้างั้นมึงก็อย่ามา เผาไรบนรถกู เข้าใจ๊?
แม่งเอ๊ย.
เอามานี่เลยมึง!
เฮ้ย ไอ้เวรเทดดี้ ไม่เอาน่า เวรเอ๊ย!
ห่าเอ๊ย กล่องกูพังหมด.
เออน่า แม่มึงบอกกูตั้งกะเมื่อคืนแล้ว.
เอาม้ะ!.
ไฟแช็ก.
เอาล่ะ ดูป๋านะ ที่เอ็งต้องทำคือ ตะกุย เข้าใจมั้ย..
อากาศมันจะได้เข้ามา?
-อ๋ออ. -เอออออ.
ดูมึง. ดูเลยๆๆๆ.
ดู,ดู่,ดู้,ดู๊,ดู๋.
ยะโฮ้วว!
โทษทีๆ!
มึงสอบใบขับขี่ผ่านได้ไงวะเฮ้ย?!
เฮ้ย ทิม ถ้ามึงยังบ่นห่าเหวนี่อยู่อีกนะ...
กูจะเตะตูดมึงกลับบ้านเลย, โอเค๊?
เพราะงั้นก็หุบปากเหม็นๆของมึงซะเลย.
ลองใหม่ๆ พร้อมมั้ย.
เห็นมั้ยๆๆ-- ไฟลุกแล้วววๆ.
เห็นมั้ยมึงเอ๊ยย.
แม่งเอ๊ย!
เปิดหน้าต่างเร็ว! เปิดหน้าต่าง!
โว้ววว! วู้วว! วู้ฮู้ววว!
โอ๊ยย เจ๊ดครกกก! มึงเห็นหัวกูมั้ยน่ะ!
เอาล่ะ กูขอตั้งจวย..เอ๊ย กฏ.
ไม่เล่นงี้นะเฟ้ย, เข้าใจ๊?! พอได้แล้ว.
ขอกูฉี่หน่อย.
-มึงมีพวกนี้เท่าไหร่เนี่ย? -ประมาณ..สี่ว่ะ.
เฮ้ยมึง รอก่อนโว้ยย เดี๋ยวถึงในเมือง...
แล้วกูจะหาที่ให้มึงฉี่ตามสบายเลย
ไม่ๆๆ, ไม่ๆไหวแล้ววว.
เชี้ยเอ๊ยยย มึงทำไรวะ!!?
ตามึงไม่เห็นรึไงว่ากูกะลังทำไรอยู่น่ะ?
ล้อกูเล่นใช้มั้ยน่ะ?
ม่าย แค่แกว่งเล่นเฉ้ยเฉย!
มึงล้อกูเล่นแล้ว ไอ้ห่านี่.
เราต้องการอากาศบอรีสูดดดด.
พระเจ้า ไม่ๆๆๆ อย่านะเว้ยย!
เยส!
ฮ่าๆๆๆ!
มึงพอได้ยังวะ สาดดดดด?!
ดูดิ้ รถกูเลอะเยี่ยวมึงหมดแล้ว
ตีแ-งเลย! ตีแ-งเลย!
เมื่อกี๊มันเหี้ยไรวะน่ะ?
ใครกันว...
ม่ายๆๆๆๆๆๆๆ...
เชี่ยแล้วไง.
มึงทำไรลงไปวะน่ะ?
เธอ--เธอ-- เธอต้องไม่เป็นอะไร.
เธอต้องไม่เป็นเหี้ยไร ห่าเอ๊ยยย!
ชิบหายแล้วไง!
ตายห่าๆๆ, ไป! ไป!
พระเจ้าาา! เจ๊ดโด้!
โอ้! โอ้วว! โอ้!
พระเจ้าจอร์จ!.
พวกมึงโอเคมั้ยวะ? เฮ้ย!
เช็ด..!
โอ้วซาร่า.
หยุดรถ.
มึงบ้าไปแล้วเร้ออ?!
กูไมหยุดรถเหี้ยนี่หรอกโว้ยย
-หยุดเดี๋ยวนี้! -ไอ้เหี้ยยยย?!
อย่ามาแตะพวงมาลัยกูวว!
ใจเย็นน่า!
แม่กูไม่รู้แน่ว่ากูเอารถเหี้ยอย่างงี้มา!
เฮ้ย กดไว้ก่อนนะ.
- กดไว้ๆ ตรงนี้ๆ, - ไม่ๆ กูยังไหว--
ตรงนี้ๆๆ เออ โอเค.
เวรแล้ว แม่งถูกยิงนี่หว่า!
ไม่ใช่เว้ย จู๋มันแม่ง. ...
ซวยแล้วไง.
เราต้องพามันไปโรงบาลนะ.
ไม่.
อะไรมึงวะ, เอ๊ดดี้?
ดูมึงก่อนดิ แม่ง.
ต้องกลับไปเอามันมาก่อนนน.
เอ๊ดดี้ เลือดมึงออกมามากนะเว้ย.
บางทีเราควรไปโรงบาลเดียวนี้เลย.
กู--กูจะไม่อยู่ต่อไปอย่างงี้เป็นอันขาด!
นะค้าบบบ.
เราต้องกลับไป.
เป็นเชี่ยไรมึงวะ?!
เรา..เราเพิ่งถูกตามยิงมานะเว้ย!
เราต้องกลับไป!
กูไม่กลับโว้ย, ทิม!
ไอ้เวรเอ๊ย! มึงดูแม่งดิ!
ดี..งั้นกูไปเอง.
เฮ้ย ไม่ต้องเป็นห่วงจู๋มึงนะ?
เดี๋ยวกูกลับไปหาให้เอง.
รีบๆนะ.
ทิม มันขาดไปเลยนะเว้ย.
กูว่าหมอต่อให้ได้.
แล้วหมอจะทำไงกะมันวะ?
มึงเห็นกูเป็นหมอผ่าตัดรึไงเล่า!?
เค้าคงใช้ปลิงมาดูดมั้ง.
แม่งบ้าไปแล้ว! แล้วตำรวจล่ะ?!
มึงรอนี่ จนกว่ากูจะกลับมา!
แม่งเอ๊ย.
โคตรเร็วเลยว่ะ.
เฮ้ย เคฟ เอาผ้าคลุมศพมาหน่อยดิ
เร็วๆหน่อยเฮ้ย.
รู้แล้วล่ะน่า.
มึงวางไว้ไหนเนี่ย?
ข้างหน้าล่ะมั้ง.
โอเค เจอละ.
เอ้า ทะเบียนรถ เช็คให้ด้วย.
โฮ้ย..กูต้องคอยดูเธอรึไงเนี่ย.
เช็คซะทีน่า เควิน.
เออๆ.
มีอะไรเหรอครับ?
ชนแล้วชิ่งน่ะ.
มีไรให้ช่วยมั้ย?
หะ..ไม่เป็นไรหรอก เสร็จแล้วล่ะ.
พร้อมนะ? 1..2..สามม.
ได้ละ.
โว้ว โอเคปล่าวเคฟ?
หนาวว่ะ.
มีจู๋แช่แข็งต้องรีบเอากลับไปโรงบาลนะเว้ย.
กูรู้ละน่าๆ.
ครั้งแรกก็เป็นงี้ทุกคนแหละ.
บุหรี่มั้ย?
ดีๆ ขอบใจ.
อี๋ย์ย์..แหวะ.
โทษทีนะ.
แกรู้อะไรใช่มั้ย?
เพื่อนแกลืมไรไว้งั้นเรอะ?
ผมไม่รู้เรื่อง คุณพูดเรื่องอะไรกันน่ะ.
งั้นเรอะ? งั้นแกเข้าไปทำเหี้ยไรในนั้นวะ?
ผมก็แค่..
อยากได้กระติกใหม่น่ะ.
บอกความจริงมาเหอะไอ้หนู.
ผม.
ผมเป็นพวกชอบขโมยของน่ะครับ.
หมอฟาวเลอร์บอกผมใกล้หายแล้ว...
แต่ผมว่าคงยังอีกนานน่ะครับ.
คิดว่ามันตลกมากรึไงหึ?
ผมไม่ได้บอกให้พี่ตลกนี่ครับ.
ไอ้เด็กเวร.
เดี๊ยว เดี๋ยวๆ? แกคิดว่าจะไปไหนหา?
กลับบ้านครับ.
ไม่มีทาง. มากับเราเลย.
ใช่..บางทีแกอาจต้องคุยกับตำรวจ.
แต่ผมไม่ได้ทำไรเลยนะพี่.
มีคนอยู่บนรถ...
และก็ตายแล้วด้วย...
และชั้นคิดว่าพวกแกเป็นคนทำ.
ลูกสาวผมอยู่ไหนน่ะ? เชอร์รี่ล่ะ?
แม่งเอ๊ย!
อี๋ยย์.
ไปเร็ว! เร็ว!
ตายห่าแล้ว!
ไปๆๆๆ!
ขึ้นมา โดดขึ้นมาเร็วทิม!
โอเคมั้ย? เป็นไรมั้ยมึง?!
มึงได้มาเปล่า?
ได้มารึเปล่า?!
แล้วอย่าบอกว่ากูไม่เคยทำไรให้มึงอีกนะ.
ตายห่า! ตำรวจนี่หว่า!
อย่าห่วงน่า.แม่งคงยุ่งอยู่แหละ.
โทษทีที่ให้รอนานนะ.
กูกำลังหาที่ใหญ่กว่านี้อยู่อ่ะ.
โอ๊ะโอ๊วว...
โทษทีว่ะ.
ถึงหมอจะต่อได้...
มันก็คงใช้ไม่ได้เหมือนเดิม.
ต้องได้สิวะ.
จู๋มึงก็เหมือนสีทีโอเอน่ะแหละ ทนทานนานปี.
เราต้องกลับไปหาตำรวจนะ.
พูดง่ายนี่หว่า ทิม.
มึงไม่ได้เป็นคนขับนี่.
แล้วถ้างั้นมึงจะทำไงต่อล่ะมาร์ค?
เราออกจากเมืองไม่ได้ เค้าเห็นหน้าเราแล้ว.
กูไม่ได้หมายความงั้น .
กูหมายถึงว่า เอาเรื่องพวกเราให้จบก่อน.
โอเค๊?
โอเค.
โอเค..อืมม...
เอาล่ะ เอ็ดดี้โผล่ออกไปฉี่นอกรถ.
ใช่ๆ เอ๊ดดี้ออกไปฉี่นอกรถ...
แต่ เอ่อ..แต่ กูไม่ได้หันหลังไป โอเคนะ?
กูไม่ได้หันหลังไปตีตูดมัน...
แล้ว--แล้วเธอก็เดินมาขวางหน้ารถกู...
แล้วกูก็เบรคไม่ทัน.
โอเค.
ได้ยิมมั้ยเอ๊ดดี้ กูไม่ได้ไปตีตูดมึง.
ทำไมกูต้องโกหกวะ?
ม..มึงหมายความว่าไง?
กูจะโกหกทำไม ในเมื่อมันเป็นความผิดของมึงอ่ะ?
ความผิดกู? มึงว่าทั้งหมดที่เกิดนี่ เป็นความผิดกูงั้นเหรอ?!
เออเด่ะ..ถ้ามึงไม่มัวแต่ห่วงปาของน่ะนะ...
จู๋กูก็คงอยู่ตรงหว่างขากู...
ไม่ใช่มาอยู่ในมือกูงี้หรอก!
หู้ยย แล้วถ้ามึงไม่โผล่ออกไปเยี่ยวงั้นน่ะนะ...
มันก็ไม่เกิดเรื่องอย่างงี้หรอกโว้ย!
เฮ้ย ใจเย็นๆ.
อย่าเสือกน่า ทิม!
เอาล่ะ ฟังนะ! กูไม่ยอมไปอยู่ในคุก เพราะไอ้เจี๊ยวเล็กๆของมึงหรอกโว้ย!...
มึงจะบอกว่ากูไม่ได้ตีตูดมึง...
หรือจะให้เลือดมึงไหลจนมึงตายห๊ะ!
บอกมา!
มึงไม่ได้ตีตูดกู.
ด้วยกระเพาะที่ขยายได้ของตัวเหี้ยแห่งโคโมโดทำให้..
มันสามารถกินได้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว..
ในอาหารเพียงมื้อเดีย..
มัลลิแกน, มานี่เร็ว.
นอนสบายเลยนะแก?
ไปเดินเล่นกันดีกว่า
ไม่ๆๆ.
โอ้พระเจ้า.
โธ่ เชอร์รี่..นี่ลูกทำอะไรลงไปเนี่ย?
ไอ้พวกวิตถารเอ๊ย...
แกทำให้เธอหมดหนทางใช่มั้ย?
ไม่.
ไม่ๆ ชั้นจะไม่ยอมให้แก มาขวางอนาคตลูกสาวชั้นหรอก.
ไม่มีทาง.
โอเค แล้วจะทำไงดีล่ะ, โอ้ว.
ไม่เอาน่า, มานี่.
รอก่อนนะ.
รออยู่นี่นะไอ้หนู.
โอ้ย หนักวุ้ย.
ไมมันรกงี้วะเนี่ย!
โอเค.
หนักเป็นบ้าเลยโว้ย.
อูยย...
โอ ไม่นะ ม่ายๆๆ.
ได้โปรด. ไอ้เวรเอ๊ย!
โอ้ยตายๆ นี่มันอะไรว...
หลบ หลบไปๆ.
โอเค.
อย่ามองพ่องั้นสิลูก.
เชอร์รี่จะไม่ติดคุกหรืออะไรทั้งนั้น.
ไอ้บ้านั่นตายไปแล้ว.
พระเจ้า.
เออ ค่อยดีหน่อย.
ไอ้เวรชิทแตก!!!
พระเจ้า.
เฟ็ดชิท.
บ้าชิบ.
มัลลิแกน!
มัลลิแกน, ลงมาเร็ว!
มัลลิแกน.
โอเค.
โอ้ พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรด อภัยให้กับการกระทำของลูกด้วย.
โอเค.
มัลลิแกน!
มัลลิแกน, มานี่.
มัลลิแกน, เร็ว. มัลลิแกน, มาเดี๋ยวนี้นะ.
มัลลิแกน, มานี่.
มัลลิแกน, มาเร็ว.
ได้โปรดลูกจ๋า.
มาเร็วๆ เด็กดี
มานี่. นั่นล่ะที่รัก.
ไม่ๆๆๆ. กลับมา ไอ้หมาบ้าเอ๊ย.
ชั้นจะฆ่าแก. ชั้นฆ่าแกแน่.
มัลลิแกน, มัลลิแกน. นั่นแหละเด็กดี.
เอาล่ะ ลูก ส่งมานี่เร็ว.
มัลลิแกน,มานี่!
อยู่นี่เอง.
โอ๊ย แม่ง อ๊ะ เช็ด!
เข้.
มานี่. เร็วเร้ว. มานี่.
มัลลิแกน.
ไอ้หมาบ้า เดี๋ยวก็ ขุดหลุมฝังแกซะหรอก.
ไอ้หมาเลว.
ชาติชั่ว.
เอาล่ะ, อยู๋ไหนแล้ว?
โอ้ว ขอบคุณพระเจ้า. โอ้ว ขอบคุณพระเจ้า.
มาเร็ว.
แฟรงค์?
ที่รัก คุณทำไรอยู่น่ะ?
เอ่อ, ผม--เอ่อ...
ผมเห็นไอ้พวกเด็กเวรมัน วิ่งเที่ยวจุดไฟแถวนี้น่ะ...
ก็เลยไล่มันไป.
แล้วก็, เอ่อ...
ผมก็เลยจะเอาไอ้นี่ลงท่อน้ำน่ะ.
ระวังนะ คุณคงไม่อยากเจ็บหลังอีกใช่มั้ยล่ะ.
โอ้...อืม รู้แล้วล่ะ.
ขึ้นมาสิ คุณดูเหนื่อยๆนะ.
เอ้อ...
มาเร็ว, มัลลิแกน.
นั่งลง.
อ๊ะ, ไงล่ะ.
อืม คุณเป็นไงบ้าง?
ก็โอเค.
ก็โอเค?
อืม.
เกิดอะไรขึ้นน่ะ.
เอ้อ ชั้นเพิ่งนึกขึ้นได้.
กวางถูกรถชนอีกแล้วล่ะ.
จริงเหรอ? ที่ไหน?
ข้างล่างบ้านเรา ที่เดิมนั่นแหละ.
ไม่กี่นาทีเอง.
แล้วมันก็วิ่งเข้าป่าบ้านเราไป...
ชั้นอยากให้คุณไปดูหน่อย เผื่อมันจะยังอยู่น่ะ.
แฟรงค์?
หา? เอ่อม...
ได้ๆ, โอเค.
มัลลิแกน, กินอะไรมารึยัง?
-ปลดล็อคหน่อย. -อ้ะ.
ลงมาเร็วไอ้หนู
โอ้, ขอบคุณนะ. มาเร็ว.
-ช่วยดูให้ด้วยนะ? -โอเค.
อ๊ะ นี่ๆๆ. เอาไปด้วย.
บางทีถ้ามันยังอยู่ผมก็ไม่อยากให้มันตกใจน่ะ.
ใครโทรมาเอาป่านนี้นะ?
โอเค แล้วเดี๋ยวเจอกันนะ.
โอเค.
อ้าว ดั๊ฟ.
มีอะไรเหรอ?
ก็นิดหน่อย.
จะให้ล็อกเลยมั้ย?
เอาสิ, นี่ก็ถึงเวลาแล้วด้วย.
กะพี่เป็นไง?
โคตรน่าเบื่อเลย
ร้านอื่นเค้าปิดกันสามทุ่ม.
มีอย่างอื่นมั้ย?
แกโอเคเปล่า?
ดูท่าทางไม่ค่อยดีนะ.
ชั้นรับโทรศัพท์เมื่อเช้า.
จากใคร?
เชอร์รี่.
แล้ว?
เธอท้องว่ะ.
แน่ใจเปล่าว่าเป็นลูกแกน่ะ?
ก็ของชั้นน่ะสิ!
จะเป็นไอ้ห่าที่ไหนอีกล่ะ?
ชั้นขอโทษ. ไม่ได้หมายความว่างั้น.
ช่างมันเถอะ.
ก็แค่..ไม่เป็นไรหรอกน่า.
แล้วแกจะทำไง?
แล้วพี่ว่าไงล่ะ?
เธอก็ต้องเอาเด็กออกอ่ะดิ?
แพงอยู่นะน่ะ.
ก็มันไม่มีทางเลือกนี่หว่า ก็มีแต่แพงเหี้ยๆงี้แหละ.
แล้วนั่นก็ปัญหาชั้น.
เท่าไหร่น่ะ?
ห้าร้อยดอลล์.
เสียตังค์ซื้อถุงยางสองดอลล์ดูจะดีกว่าว่ะ...
แล้วดูนี่สิ.
โธ่เอ๊ย.
ก็ระวังมาตลอดล่ะน่า.
นี่ก็ไม่รู้ว่าพลาดได้ไงเหมือนกัน.
งั้นก็คงไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่แล้วมั้ง
ปิดแล้วย่ะ.
ยังมีคนอยู่นี่.
เค้าทำงานที่นี่.
ขอร้องล่ะ..เดี๋ยวเราจะซื้อให้ปรู๊ดปร๊าดเลย.
สัญญา.
เอาน่ะ.
โห่ย ดั๊ฟ ชั้นปิดเก๊ะแล้วนะ...
-พี่โคตรหล่อเลยว่ะ. -ขอบใจ.
โดนัทนั่นเก่าแล้วนะ.
บ่เป็นหยัง.
4.89
อะไรมั่งล่ะน่ะ?
เอ้อ, โซดา..หก.
9.48
ไม่ต้องทอนนะ.
ซักอันมั้ย?
เออใช่, เก่าแล้วนี่หว่า.
แบร่!
แล้วเธอมีเงินเปล่า?
ไม่มี, พ่อเธอซื้อของให้เธอหมดเลยว่ะ...
แล้วนี่ก็คงเป็นบิลใบเดียว...
ที่เธอคงไม่อยากให้พ่อเห็นน่ะ.
อืม, แล้วแกอ่ะ?
เอาเงินไปซื้อสายพานใหม่หมดแล้วว่ะ.
แล้วแกจะเอาไง?
ก็..คิดมาทั้งวันแล้วล่ะ.
ชั้นจะขอพ่อก็ได้ แต่คง..ไม่มีทาง.
จะขอเบิกล่วงหน้าจากลอยด์ก็ได้...
แต่แกก็รู้ว่ามันเป็นคนยังไง.
เออว่ะ.
ก็เลยเหลืออีกอย่างเดียว.
ชั้นจะปล้นร้านนี้.
อ้อเรอะ...
ไม่มีทาง.
ไม่มีทางว่ะ.
ถ้าลอยด์รู้ว่าเงินหายแม้แต่ดอลล์เดียว...
แม่งต้องไล่ชั้นออก แต่ชั้นจะทำที่นี่โว้ย.
น้องสาวชั้นป่วยแกก็รู้.
ผมรู้, ผมขอโทษ, แต่มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่.
เออ, งั้นแกก็ปล้นกะแกซะซี่.
รอไม่ได้แล้ว เธอต้องใช้เงินพรุ่งนี้.
ทำไม?
เพราะพ่อแม่เธอจะไม่อยู่ทั้งวันอ่ะดิ.
เธอไปได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ.
งั้น..ก็ให้เธอรอไปก่อนสิ
แล้วแกก็ไม่ต้องปล้นคืนนี้...
ก็แค่นั้น.
ไม่อยากเชื่อเลยว่ะ.
น่า บัซซี่..ก็แค่ให้เงินชั้นน่า.
ไม่งั้นแกจะยิงชั้นใช่มะ?
บัซซี่.
ถ้าชั้นอยากได้เงินบ้าง แกจะยิงเชอร์รี่รึเปลา?
โฮ่ย..ไม่เอาน่า.
มันเหมือนกันที่ไหนเล่า?
ไงล่ะ..จะยิงมั้ย?
ก็แค่บอกลอยด์ว่ากะแกถูกปล้น ยากนักรึไง?
ชั้นโกหกไม่เก่งว่ะ.
แต่ก็ไม่ได้โกหกนี่.
ที่นี่ก็ไม่ได้มีวงจรปิดด้วย.
แต่มันหาเรื่องจะไล่ชั้นออกได้ทุกเรื่องเลยนะ.
ตกลงจะให้หรือไม่ให้?
ฟังนะ...
แกก็รู้ว่าชั้นอยากช่วย.
อย่ามาบอกให้ชั้นต้องทำงี้.
เมลินดาไม่มีประกันนะ.
เธอต้องใช้เงินที่เราได้ทั้งหมดน่ะ.
ปัดโธ่--เอาน่า. นี่--
ไม่...แกอยากทำไรก็ทำไป...
แต่ชั้นจะไม่เปิดเก๊ะนี่ชัวร์.
ปัดโธ่.
มองหน้าชั้น.
ทำไม แกจะยิงแสกหน้าชั้นรึไง?
เอาหน้า แค่หันมาเฉยๆ.
ให้ตายสิ พี่แม่งโคตรดื้อเลยว่ะ!
ลอยด์แม่งต้องบ้าแน่ ถ้าไล่พี่ออก!
มันต้องให้พี่เป็นผู้จัดการด้วยซ้ำไป!
พระเจ้า.
เฮ้.
เฮ้..หนูมี่เรื่องต้องคุยกับพี่นะ.
ได้เลย.
เดี๋ยวมา.
มีอะไรเหรอ?
ได้เงินมารึยังน่ะ?
พี่เป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย?!
ชั้นไม่ได้ตั้งใจ.
ทำไมวะ?!
ชั้นไม่ได้ตั้งใจจริงๆ.
เอาไอ้เหี้ยนั่นมานี่เลย.
เธอไปก่อนดีกว่านะ.
ตายแน่. ชั้น--ชั้นตายแน่ๆ.
เฮ้ หนูยืมแจ๊คเกตพี่ได้มั้ยคะ ข้างนอกมันหน้าวหนาว.
เอาสิ.
รักนะตัว.
นี่ๆ พี่ก็โยนความผิดให้ไอ้หัวขโมยสิ.
บอกว่ามันยิงแต่ว่าพลาดน่ะ.
แกเลิกคิดถึงแต่ปัญหาตัวเอง...
ซักนาทีได้มั้ย?
ชั้นยังอยากทำงานที่นี่อยู่นะ!
บั๊ซซี่, ชั้นก็ปกป้องพี่อยู่นี่ไงเล่า.
คิดดูนะ.
ตำรวจอาจจะกำลงมาตอนนี้ก็ได้.
มีเงินเท่าไหร่ในเก๊ะน่ะ?
1,200 กับเงินทอนอีกนิดหน่อย.
ดั๊ฟฟี่, อย่านะ.
ช่วยคิดหน่อยโว้ย.
คิดให้มันชัดๆหน่อยได้มั้ย?
ถ้าทำงี้ พี่ก็ได้ทำงานต่อ...
แล้วก็ได้...700 ดอลล์ไปให้เมลินดาด้วย.
ดี.
อย่าเพิ่ง เอาไปให้หมดก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยแบ่งทีหลัง.
เดี๋ยว ก่อนไปทำไรให้ชั้นอย่างนึงก่อน.
-ทำอะไร? -ยิงชั้น.
อะไรนะ?!
แค่วิเดียวลอยด์ก็รู้ว่าชั้นโกหกแล้ว.
แต่ถ้านายยิงชั้น...
ชั้นก็เจ็บ, แล้วเค้าก็ถามอะไรไม่ได้.
พี่บ้าไปแล้วไงวะ?
ไม่, ชั้นซีเรียส ดั๊ฟฟี่.
ชั้นต้องทำงานนี้.
ผมทำไม่ได้ว่ะ!
ดั๊ฟฟี่?
ไม่. ไม่.
ไม่งั้นชั้นจะบอกเชอร์รี่เรื่องเมื่อ ฤดูร้อนปีที่แล้วนะ.
พี่รู้.
เอาวะ.
ก็ได้.
เฮ้ย..ไม่ๆ มาตรงนี้ๆ.
มันจะได้ดูเหมือนโดนปล้นจริง จริงมั้ย?
โอเค. ความคิดดีนี่ชั้น
เอาล่ะ โอเค.
โอเค.
จะเอาตรงไหน?
แขน.
เดี๋ยว ชั้นถนัดขวา เพราะงั้น... เอ้า..ยิงแขนซ้ายซะ
ได้เลย.
ตรงนี้ย่ะ.
ตรงนี้นะ?
เออดิ, แกจะยิงทะลุกระดูกชั้นเรอะไง.
-เอาล่ะ พร้อมนะ? -พร้อมย่ะ.
-โอเค ตรงนี้เลยนะ. -เออๆ เออสิ.
พร้อมนะ?
จะยิงแล้วนะ?
อ๊าวซ์..พระเจ้า!
อ๊าวซ์? เสียงไม่เห็นเหมือนที่กำลังจะโดนเลยว่ะ.
เคยรู้รึเปล่าว่ามันจะเจ็บยังไงน่ะ?
มันเจ็บมากเลยนะเฟ้ย.
เอาเลย.
พร้อมนะ?
แม่งเอ๊ย! ผมทำเรื่องเหี้ยงี้ไม่ลงหรอกว่ะ!
แม่งโง่ที่สุดที่พี่เคยคิดมาเลยว่ะเนี่ย!
ดั๊ฟฟี่, แกต้องทำได้น่า.
ผมทำไม่ได้.
ทำซะ, ในฐานะที่เราเป็นเพื่อนกัน
ชั้นขอร้อง.
ทำให้เร็วกว่าที่ชั้นคิดไว้นะ.
โอเค.
เอาล่ะ นับสามนะโอเค๊?
เออ เอ๊อ!
สาม...สาม...สาม...
-พร้อมแน่นะ? -เออ.
หนึ่ง--
โอ๊ยย! อ๊าวววซ์!
โอ๊ย พระเจ้า! ผมขอโทษษษษ!
ขอโทษจริงๆ!
โอ๊วววซ์ ไหนแกบอกสามไงเล่า!
ชั้นคิดว่าพี่จะถอย ไม่ได้จะอยากให้โดนกระดูกนะ.
จะให้ทำไงล่ะเนี่ย? ผมขอโทษจริงๆ.
ผมขอโต้ดดด! ผมไม่ได้จ--
งั้นแกก็เอาอะไรมาพันแขนชั้นก่อนเซ่!
โอเคๆ ขอโทษที.
พระเจ้า. โอ้พระเจ้า, เจ็บรึเปล่า?
เออสิวะ!
นี่มันไอเดียพี่นะ! แม่งเอ๊ยยย แกะไม่ออก!
เอามานี่เลย! ไปเอาโทรศัพท์มา!
โอเค โทรศัพท์ เอามาไมล่ะ?
9-1-1.
ชั้นโทรหา 9-1-1 ไม่ได้. ชั้นต้องไม่อยู่นี่แล้วโว้ยย.
เออ งั้นเอามานี่เลย!
โอเค แต่มันไม่อยู่ตรงนี้นี่.
โทรศัพท์ไม่อยู่!
หายหัวไปไหนวะ?!
ปุ่ม! กดปุ่มเซ่!
โอ๊ยยย! โอ้วว!
แกจะตั้งไว้ตรงนี้ทำไมวะเนี่ย?!
ใครมันบ้าตั้งโทรศัพท์ ไว้บนชั้นเหี้ยนี่วะเนี่ย?
โอ๊ววว!
เอาล่ะๆ, ได้แล้ว นี่ นี่.
ตรงนี่ ไม่ช้ายย อีกด้านโว้ยย.
ไปได้แล้ว.
9-1-1 แจ้งเหตุฉุกเฉิน .
เอ้อ. เอ่อ...
หวัดดีค่ะ.
แจ้งเหตุอะไรครับ?
เอ้อ ชั้นถูกยิงน่ะค่ะ.
ชั้นอยู่คนเดียว, ช่วยส่งรถพยาบาลมาด้วย.
กุญแจล่ะ?
แม่งเอ๊ย!
ขอบใจที่รัก
ใจเย็น
ใจเย็นๆ ดั๊ฟ
ทุกอย่างเรียบร้อย
ไปได้สวย
ทุกอย่างไปได้สวย
พระเจ้า, มาโคตรเร็วเลย
อะไรวะน่ะ
เชอร์รี่!
ชั้นได้มาแล้วว!
รถหนูสตาร์ทไม่ติดอ่ะ
ลูกโบว์ลิ่งกูหายไปไหนวะเนี่ย
ระวัง!
เชอร์รี่!!
ไม่ๆๆๆ ไม่ๆๆๆ
เธอต้องไม่เป็นอะไรที่รัก ไม่เอาน่า.
ตื่นสิ ตื่นสิ ตื่น!!
ตื่นซี่!!.
ผมได้เงินมาแล้วนะ.
ผมได้เงินแล้ว ที่รัก.
ตายห่าๆๆ, ไป! ไป!
ไปๆๆๆ!!!
วางปืนลง. วางปีนลงเดี๋ยวนี้.
บนพื้น, วางช้าๆๆ.
อย่างนั้นแหละ.
นอนลงกับพื้น เอามือมาไว้ข้างหลัง.
เดี๋ยวนี้เลย.
นายมีสิทธ์ที่จะไม่พูด.
ทุกอย่างที่นายพูดจะนำไปใช้ในชั้นศาล.
นายมีสิทธ์ที่จะจ้างทนาย.
ถ้านายไม่มีเงิน
ทางการจะแต่งตั้งให้.
ถ้านายเลือกจะตอบคำถาม...
นายมีสิทธ์ที่จะหยุดได้ทุกเมื่อ.
เข้าใจสิทธ์ของนายแล้วใช่มั้ย?
ครับ.
โอเค, ระวังหัว.
เรียกศูนย์ ผมต้องการหน่วยพยาบาลมาที่เซ็นทรัลพรอนโต.
กำลังไป.
โอ้วว!
พระเจ้า.
แกมีอะไรอยากบอกชั้นมั้ย?
พวกนั้นชนเธอ.
ใคร?
ไอ้เด็กพวกนั้น.
ผมไม่รู้ชื่อ แต่มันขับรถแวนสีน้ำเงิน.
มีคนรายงานผู้ต้องสงสัยตรงกับลักษณะของนาย...
ที่เพิ่งจะไปปล้นแล้วยิงพนักงานที่ร้านลอยด์ .
ชั้นรู้ว่านายทำงานที่นั่นนะ.
ปืนแล้วก็เงิน?
แล้วจู๋ล่ะ?
เป็นไงบ้าง?
จอร์จ เรามีคนถูกยิงอยู่ข้างหลัง ใช่มั้ย?
เจอจู๋ตกอยู่ข้างๆทางเดินด้วยนะ.
อาจจะมีคนตามหาอยู่.
ไม่มีเสียงเต้นหัวใจ.
1,2,3,4,5...
ช่วยลงมาซักแป๊บได้มั้ย?
-ค่อยๆครับ. -มีแผลขนาดใหญ่บริเวณศีรษะ.
เราได้ผู้ต้องสงสัยอยู่บนรถแน่ะครับ.
คุณช่วยลงไปดูแล้วก็..
ชี้ตัวให้ด้วยได้มั้ย?
เค้าอยู่บนรถ.
ม..ไม่ค่ะ.
มีอะไรจะบอกผมมั้ย?
มีค่ะ.
ชั้นน่าจะอยู่บนรถเพราะแผลนี่มากกว่านะคะ.
คุณได้ฟังที่ผมพูดรึเปล่าเนี่ย?
คุณมีสิทธ์ที่จะไม่พูด..
ทุกอย่างที่คุณพูดจะนำไปใช้...
ในชั้นศาล.
คุณมีสิทธ์ที่จะจ้างทนาย.
ถ้าคุณไม่มีเงิน.
ทางการจะแต่งตั้งให้.
หายใจซี่.
เข้าใจสิทธ์ของคุณแล้วใช่มั้ย?
คะ?
ชั้นขอโทษ.
แอลคาร์วันกำลังกลับสถานี.
ผู้ต้องหาปล้นร้านถูกควบคุมตัวแล้ว.
มีเหตุแจ้ง...
ผู้ต้องหาชนแล้วหนีขับรถแวนสีน้ำเงิน.
แค่นี้ล่ะ.
เฮ้..เราเพิ่งได้รับแจ้งเหตุมาแน่ะ...
มีเหตุรถชนกวางอยู่ใต้สะพาน.
ช่วยเช็คระหว่างทางกลับด้วยนะโอเค๊?
คนอื่นไม่ได้เหรอ?
โทษทีนะ..เพื่อนสารวัตรแจ้งมาน่ะ.
รับทราบ.
สเตฟ, ทำไรอยู่อ่ะแก?
คุยกะแกอยู่ไงยะ. เลิกกะแอรอนยัง?
ไม่บอกดีกว่า.
ฮุ้ย..ไม่อยากจะเชื่อว่าแกให้จ่ายทั้งคู่นะเนี่ย.
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ก็ชั้นไม่รู้นี่ว่าเป็นของใครน่ะ.
เฮ้ย..เค้าอาจจะแบ่งครึ่งๆก็ได้นา...
ถ้ารู้กันทั้งคู่อ่ะ.
เอ้อ..แล้วแกจะไปทำเมื่อไหร่?
พรุ่งนี้.
กลัวปล่าว?
ม่ายอ่ะ..เอาล่ะ ชั้นต้องไปละ.
แอรอนมาน่ะ.
เดี๋ยวโทรกลับนะ.
รายการต่อไป 23 นาฬิกา : เหี้ยแห่งโคโมโด .
ข้านนอกนั่นรถแอรอนเหรอลูก?
ค่า.
...อย่าไปหาเค้าอีกนะ.
ไม่ได้ไปนี่.
ก็แค่ออกไปข้างนอก.
เชอร์รี่.
พ่อไม่เชื่อใจไอ้หนุ่มนั่นนะ.
แล้วไงคะ.
ฟังพ่อนะ!
ถ้าเค้าทำร้ายลูกอีกที, พ่อจะฆ่าเค้า.
หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ.
สัปดาห์นี้, เราจะลงไปสำรวจธรรมชาติ.
ที่เกาะโคโมโด อันแสนห่างไกลในอินโดนีเซีย.
ไงจ๊ะยาหยี?
เอามารึเปล่า?
อือฮื้ม.
เอามาดูซิ.
ไมอ่ะ ไม่เชื่อใจผมรึไง?
ขึ้นมาเร็ว ไปจอดรถแล้วหาไรหนุกๆทำบนถนนดีกว่า.
นายยังคิดเรื่องเซ็กส์ได้ตอนนี้อีกเหรอไง?
มาเหอะน่า.
ไม่เอาบนรถแล้วนะ แคบเกินอ่ะ.
งั้นก็ไปในบ้าน.
พ่อชั้นอยู่ย่ะ.
บ้าเอ๊ย.
อยากมีอะไรกับชั้นจริงๆเหรอ?
งั้นก็จับให้ได้ก่อนสิ.
ระวังตัวไว้เหอะ.
กลับมานี่เลย.
ไม่เอาน่ายาหยี. เธอก็รู้ว่าเดี๋ยวชั้นก็จับเธอได้น่ะ.
โอเคๆ เดี๋ยวผมเอาเงินให้ให้ หยุดก่อน!
-ว้าย!. -รอก่อน.
บ้าชิบ!
เดี๋ยวโดนดีแน่.
หนีไม่รอดหรอกน่า.
มานี่เลย. มามะ.
จับได้แล้ว.
งั้นเรอะ? จริงๆง่ะ?
เออสิ.
โอ้วโหววว.
จะ เอา ชั้นจริงเหรอ?
จ้ะ.
เช็คเหรอ?
อืม? แล้วไงล่ะ?
หวังว่าคงไม่เด้งนะ.
ถุงยางล่ะ?
เอ๊ะ, อ้อ ไม่ได้เอามาน่ะ.
อะไรนะ?
อะไรเล่า เธอก็ท้องแล้วนี่นา.
ก็เออสิ แล้วอย่างอื่นล่ะ.
อย่าห่วงน่าที่รัก ผมปลอดภัยไร้โรคนะ.
อีกอย่าง นี่ก็แค่ครั้งเดียวด้วยที่จะมีอะไรกัน...
แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องพรรค์นั้นน่ะ เข้าใจใช่มั้ย?
ทำไมอีกล่ะ?
เปล๊า.
โอ๊ว...
ฮ้าา?
ถึงรึยัง?
อ๊ายยยย!
อย่าตกใจ. ใจเย็นๆ.
อย่าตกจายยย.
อะไรอีกยะ?
สเตฟ ช่วยไรชั้นอย่างสิ?
ไดสิ ว่ามาเลย?
ดั๊ฟฟี่เพิ่งจะขับรถไปแล้วก็เห็นชั้น.
เค้าเห็นเธอกับแอรอนเหรอ?
ใช่, เค้าดูโกรธมากเลย.
พระเจ้าช่วย, ดั๊ฟฟี่ต้องตามฆ่าเค้าแน่.
...สัตว์เลื้อยคลานที่มีชีวิตอยู่ ยาวนานที่สุด.
-แอรอนล่ะลูก? -ไปแล้วค่ะ.
ดี.
ทำอะไรน่ะ?
นั่นเลือดใช่มั้ย? ลูกไปทำอะไรมา?
ไหนดูซิ.
หนูโอเคจริงๆค่ะพ่อ?
หนูโดนกิ่งไม้ทิ่มเอาน่ะค่ะ.
โอเคมั้ย?
-ค่ะพ่อ. -เกิดอะไรขึ้น?
เชอร์รี่.
ลูก?
บอกพ่อได้นะ.
ลูกก็รู้ว่าพ่อเป็นห่วงน่ะ.
เชอร์รี่.
โฮ้ยยย!
พ่อคะ เห็นกุญแจรถหนูมั้ย?
ไม่เห็นนี่.
หนูยืมกุญแจรถพ่อหน่อยสิคะ?
จะขับไปไหน?
นะคะพ่อ,ได้โปรด.
คราวหลังระวังให้มากกว่านี้หน่อยนะ.
ขอบคุณค่ะพ่อ.
ลูกแน่ใจนะว่าไม่มีอะไรจะบอกจริงๆนะ?
และนี่คือการกินอาหาร ของเหี้ยแห่งเกาะโคโมโด.
ไอ้รถเวรตะไล!
แม่ง!
อุอู้ว.
ผู้หญิงโว้ย!
มีไรให้ช่วยมั้ยจ๊ะ?
เอาน้ำหน่อยมั้ย?
โดนัทล่ะครับ?
ช่างแม่งเหอะน่า.
เต้าจะไปหาดั๊ฟฟี่ นิโคลส์อ่ะดิ.
นายรู้จักดั๊ฟฟี่เหรอ?
ใช่สิ. เค้าเคยไปตัดหญ้าที่บ้านชั้นน่ะ.
ช่าย, เราเพิ่งเห็นเค้าที่ร้านลอยด์นะ.
ร้านลอยด์?
ไปกะเรามั้ยล่าา?
ไม่ล่ะ. ขอบใจนะที่บอก.
วู้วว!
ห่าเอ๊ย.
ให้ตายสิ พี่แม่งโคตรดื้อเลยว่ะ!
ลอยด์แม่งต้องบ้าแน่ ถ้าไล่พี่ออก!
มันต้องให้พี่เป็นผู้จัดการด้วยซ้ำไป!
พระเจ้า.
-เฮ้. -เฮ้.
เฮ้..หนูมีเรื่องต้องคุยกับพี่นะ.
โอเค.
เดี๋ยวมา.
มีอะไรเหรอ?
ไรนะ?
มีอะไรเหรอ?
ได้เงินมารึยังน่ะ?
โทษที ที่รัก.
ผมยังไม่ได้จนกว่าจะถึงคืนพรุ่งนี้น่ะ.
อ๋อค่ะ โอเค..หนูเข้าใจ.
โอ้วว..เป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย?
จูบแฟนนี่มันผิดเหรอคะ?
พี่เป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย?!
ชั้นไม่ได้ตั้งใจ.
ทำไมวะ?!
ชั้นไม่ได้ตั้งใจจริงๆ.
เอาไอ้เหี้ยนั่นมานี่เลย.
เธอไปก่อนดีกว่านะ.
ตายแน่. ชั้น--ชั้นตายแน่ๆ.
เฮ้ หนูยืมแจ๊คเกตพี่ได้มั้ยคะ ข้างนอกมันหน้าวหนาว.
เอาสิ.
รักนะตัว.
ห่าเอ๊ย.อย่ามาล้อเล่นกับชั้นตอนนี้ได้มั้ย.
ขอบใจมากกก.
...อ๊าวววซ์!
9-1-1.
เอ่อม หวัดดีค่ะ คือชั้นว่า...
ชั้นเห็นผู้ชายคนนึงยิงพนักงานที่ร้านลอยด์น่ะค่ะ.
ผู้ต้องสงสัยลักษณะยังไงครับ?
เอ่อ..เสื้อยืดดำแล้วก็..กางเกงเขียวค่ะ.
เห๊ะ.
อ๊ายยยยย!
ไง, คนสวย.
มารับชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ.
อ้าว, คิดว่าจะไปพรุ่งนี้ซะอีกนะ.
ก็ชั้นจะไปวันนี้แล้ว..มีปัญหารึไง?
เอาน่า..เข้าใจแล้ว.
ได้เงินรึยัง?
ได้ของแอรอนแล้ว.
แล้วของ..เอ่อ ดั๊ฟฟี่ล่ะ?
เข้ารู้แล้วเหรอ?
ใช่มั้ย?
เค้ารู้ว่าเธอไม่ได้ท้องใช่มั้ย?
ไม่..เค้าเชื่อชั้น.
แต่ทุกอย่างมัน...เหี้ยไปหมด!!.
นายอยู่ไหน?
ผมเพิ่งออกจากเบนนี่ส์น่ะ
ใกล้ถึงบ้านแล้ว
คุณอยู่ไหนน่ะ เดี๋ยวผมไปรับ
ชั้นไม่ได้อยู่บ้านย่ะ ชั้นอยู่ในเมือง.
ห่ะๆ.
นายเมาเหรอ?
เฮอะ ผมยังไม่ได้บอกเลยนะว่าผมเมาน่ะ
ฟังนะ นายมารับชั้นเดี๋ยวนี้เลย...
ชั้นจะได้จบเรื่องเหี้ยๆอย่างนี้ไปซ..--
เชอร์รี่!
ชั้นได้มาแล้วว!
รถหนูสตาร์ทไม่ติดอ่ะ
ฮัลโหล? ยังอยู่รึเปล่า?
เอาล่ะ ชั้นได้อีกครึ่งของดั๊ฟฟี่แล้วนะ.
เดี๋ยวจะโทรกลับไปใหม่.